محصولات مصرفی جوشکاری تاچ‌ولد

محصولات مصرفی جوشکاری تاچ‌ولدالکترودهای روکش دار جهت جوشکاری دستی(MMAW)

این فرآیند در حال حاضر بیشترین کاربرد را در صنایع مختلف ماشین¬سازی و تولید سازه¬های فولادی بر عهده دارد. با استفاده از این روش، جوشکار می¬تواند اتصال آلیاژهای فولادی کربنی، کم آلیاژ و فولادهای زنگ نزن، انواع چدن، آلیاژهای آلومینیوم، مس، نیکل، کبالت و … را به خوبی انجام دهد.
قوس الکتریکی عبارت است از تخلیه بار الکتریکی بین دو قطب و یونیزه شدن گاز موجود در منطقه قوس. در این روش انرژی لازم برای اتصال از تشکیل قوس اشاره شده بین دو قطب به دست می¬آید. لازم به ذکر است که برای تشکیل قوس، وجود فاصله¬ای حدودی ۳ میلی-متر بین الکترود و قطعه کار ضروری است.
در این سیستم جریان الکتریسیته که معمولاً از برق شهر تأمین می¬شود توسط منبع قدرت (دستگاه جوشکاری) تقویت شده، شدت جریان متناسب با قطر الکترود و شرایط اتصال تنظیم می¬گردد. در این روش الکترود که نقش واسطه را بر عهده دارد از دو قسمت سیم و پوشش تشکیل شده است و با توجه به جنس و مشخصات قطعات مورد اتصال انتخاب می¬گردد.
قطر الکترود بر حسب نوع اتصال، نوع درز، ضخامت قطعه¬ی کار، وضعیت جوشکاری و مهارت جوشکار تعیین می¬شود. قانون کلی آن است که هرگز نباید از الکترودی که قطر آن بیشتر از ضخامت قطعه کار است استفاده نمود. الکترودهای قطور جهت جوشکاری در وضعیت قائم و بالای سر مناسب نیستند زیرا کنترل حوضچه¬ی مذاب جوش بزرگ در آن شرایط مشکل است. در جوشکاری درزهای

جناغی و لاله¬ای باید برای پاس اول از الکترودهای نازک و برای پاس¬های بعدی از الکترودهای قطور استفاده گردد.

سیم جوش های میگ/مگ وشاخه های تیگ جهت جوشکاری با گاز محافظ(GMAW,GTAW)

سیم جوش های میگ مگ : در بعضی از موارد که از سیم بدون پوشش به عنوان واسطه در جوشکاری استفاده می¬شود حفاظت محل اتصال به وسیله گازهای بی¬ اثر یا فعال تأمین می¬گردد. این فرآیندها به دو دسته به شرح ذیل تقسیم می¬شوند:
الف) جوشکاری قوس الکتریکی با استفاده از الکترود تنگستن و حفاظت گاز (GTAW):
در این روش قوس الکتریکی بین یک الکترود دیرگداز (از جنس تنگستن) و قطعه کار تشکیل می¬شود. گاز حفاظت کننده که معمولاً از گاز-های بی¬اثر (آرگون، هلیوم و ترکیبات آن¬ها) است، از طریق کپسول مربوطه تأمین می¬شود و توسط شیلنگ مخصوص به محل تشکیل قوس هدایت می¬گردد. گاز مذکور به علت بی¬¬اثر بودن، نقش مخرب در جوش ندارد و از تأثیر گذاشتن عناصر مضر هوا روی جوش، جلوگیری می¬کند. اتصال قطعات در این روش می¬تواند بدون واسطه انجام گردد ولی چنانچه نیازی به واسطه باشد باید به صورت جدا از شاخه¬های جوشکاری مخصوص، متناسب با جنس قطعات مورد اتصال، استفاده کرد.
این روش جوشکاری در اتصال انواع فولاد¬های کم کربن، فولادهای کم آلیاژ، فولادهای زنگ¬نزن، آلیاژهای آلومینیوم، مس، آلیاژهای پایه کبالت، آلیاژهای پایه نیکل و … با کیفیت مطلوب مورد استفاده قرار می¬گیرد.
ب) جوشکاری قوس الکتریکی با سیم مصرفی و حفاظت گاز (GMAW):
در این روش نیز قوس الکتریکی بین سیم فلزی و قطعه کار تشکیل می¬شود. جنس سیم مذکور با جنس قطعات مورد اتصال تناسب دارد و نقش واسطه را در این روش ایفا می¬کند. سیم واسطه به صورت متوالی از قرقره مخصوص به¬خود باز می¬شود و به¬طور خودکار به محل اتصال هدایت می¬گردد. گاز محافظ نیز توسط شیلنگ به منطقه تشکیل قوس دمیده شده و حفاظت جوش را انجام می¬دهد. از این روش برای جوشکاری فولادهای معمولی، فولادهای آلیاژی و زنگ¬نزن، آلیاژهای آلومینیوم، آلیاژهای مس، آلیاژهای پایه کبالت، آلیاژهای پایه نیکل و … استفاده می¬شود، ولی برحسب مورد لازم است گاز حفاظتی و سیم واسطه متناسب با فلز مورد اتصال، انتخاب و روی دستگاه نصب شود.
چنانچه از این سیستم به منظور جوشکاری فولادهای معمولی (ساختمانی) استفاده شود به جای گاز بی¬اثر می¬توان از گازهای فعال مانند CO2 استفاده نمود و برای تشکیل قوس و استفاده از واسطه، قرقره سیم را روی دستگاه سوار کرد. اما در صورتی که برای جوشکاری فولادهای زنگ¬نزن، آلیاژهای آلومینیوم، آلیاژهای مس و غیره از این فرآیند استفاده شود لازم است تا حتماً از گاز بی¬اثر (مانند آرگون، هلیوم و غیره یا ترکیبات آن¬ها) برای حفاظت استفاده شود و سیم واسطه نیز از نظر جنس، متناسب با فلز مورد اتصال انتخاب و روی دستگاه نصب گردد.

سیم جوش های توپودری(FCAW)

جوشکاری با سیم¬ جوش¬ های توپودری روشی اتوماتیک یا نیمه اتوماتیک بوده و قابل استفاده در روش¬های جوشکاری بر پایه قوس الکتریکی است. در این روش سیم¬جوش مصرفی به شکل تیوب حاوی فلاکس است که به صورت پیوسته در ولتاژ ثابت و به ندرت در جریان ثابت تغذیه شده و مورد استفاده قرار می¬گیرد. طی انجام فرآیند جوشکاری در برخی موارد از گاز محافظ خارجی استفاده می¬شود، ولی عموماً فلاکس موجود در سیم¬جوش با تولید محصولات گازی و مایع حفاظت مورد نیاز برای انجام فرآیند جوشکاری را تأمین می¬کند. این روش به علت قابل حمل بودن و سرعت بالا به صورت عمده در عملیات ساخت و ساز مورد استفاده قرار می¬گیرد.
این روش برای اولین بار در سال¬های آغازین دهه ۱۹۵۰ به عنوان جایگزینی برای روش جوشکاری با الکترود دستی معرفی شد و چون این روش نیازمند به استفاده از الکترودهای میله¬ای مرسوم در روش جوشکاری با الکترود دستی نیست، توانسته است بر بسیاری از محدودیت موجود در روش جوشکاری با الکترود دستی فائق آید. از دیگر مزایای این روش می¬توان به وابستگی کمتر به مهارت اپراتور و نیازمندی کمتر به عملیات تمیزکاری قبل از جوشکاری اشاره کرد.

سیم جوش های زیر پودری(SAW)

همان¬طور که گفته شد در روش قوس الکتریکی و الکترود دستی واسطه اتصال، الکترود پوشش¬دار است. پوشش الکترود وظیفه حفاظت از منطقه مذاب (محل تشکیل قوس) را بر عهده دارد و در نتیجه از تأثیر هوا و عناصر مضر آن بر کیفیت جوش جلوگیری می¬کند.
در سیستم زیرپودری از سیم بدون پوشش استفاده می¬شود که به طور متوالی از قرقره مخصوص رها می¬گردد و ضمن تشکیل قوس، نقش واسط اتصال را نیز بر عهده دارد. برای جلوگیری از تأثیر عناصر مضر هوا، پودر مخصوصی از یک مخزن به محل تشکیل قوس هدایت می¬شود و هنگام ایجاد قوس، پودر مذکور ذوب شده و محل اتصال را مانند پوشش الکترود حفاظت می¬کند. از این فرآیند در جوشکاری قطعات ضخیم فولادی (تا ضخامت¬هایی حدود cm3 نیازی به پخ¬زدن نیست)، اتصال درز لوله ¬ها، مونتاژ قطعات سنگین و … استفاده می¬شود. سرعت حرکت و نرخ رسوب¬گذاری در این روش نسبتاً بالا است که می¬توان با اعمال تغییراتی، عملیات سخت¬کاری سطحی را نیز به همراه جوشکاری انجام داد. در حالت کلی هزینه بسیار پایین کل فرآیند جوشکاری را می¬توان به عنوان یکی از اصلی¬ترین مزایای این روش دانست.